قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

المسؤول حر حتی یعد ، ومسترق المسؤول حتی ینجز.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:
انسان تا وعده نداده ، آزاد است . اما وقتی وعده میدهد زیر بار مسؤولیت میرود ،و تا به وعدهاش عمل نکند رها نخواهد شد .

(بحار الانوار،ج78،ص113)

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

یَا ابْنَ آدْم! عَفِّ عَنِ مَحارِمِ اللّهِ تَكُنْ عابِداً، وَ ارْضِ بِما قَسَّمَ اللّهُ سُبْحانَهُ لَكَ تَكُنْ غَنِیّاً، وَ أحْسِنْ جَوارَ مَنْ جاوَرَكَ تَكُنْ مُسْلِماً، وَ صاحِبِ النّاسَ بِمِثْلِ ما تُحبُّ أنْ یُصاحِبُوكَ بِهِ تَكُنْ عَدْلاً

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

 اى فرزند آدم! نسبت به محرّمات الهى عفیف و پاكدامن باش تا عابد و بنده خدا باشى.

راضى باش بر آنچه كه خداوند سبحان برایت تقسیم و مقدّر نموده است، تا همیشه غنى و بى نیاز باشى.

نسبت به همسایگان، دوستان و همنشینان خود نیكى و احسان نما تا مسلمان محسوب شوى.

با افراد (مختلف) آنچنان بر خورد كن كه انتظار دارى دیگران همانگونه با تو بر خورد نمایند

نزهه النّاظر و تنبیه الخاطر: ص 79، ح 33، بحارالأنوار: ج 78، ص 112، س 8. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

أكْیَسُ الْكَیِّسِ التُّقى، وَ أحْمَقُ الْحُمْقِ الْفُجُورَ، الْكَریمُ هُوَ التَّبَرُّعُ قَبْلَ السُّؤالِ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

زیرك ترین و هوشیارترین افراد، شخص باتقوا و پرهیزكار مى باشد; أحمق و نادان ترین افراد، كسى است كه تبه كار و اهل معصیت باشد; گرامى ترین و باشخصیّت ترین افراد، آن كسى است كه به نیازمندان پیش از اظهار نیازشان، كمك نماید.

إحقاق الحقّ : ج 11، ص 20 س 1، بحارالأنوار: ج 44، ص 30 به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

وَ اعْمَلْ لِدُنْیاكَ كَأنَّكَ تَعیشُ أبَداً، وَ اعْمَلْ لاِخِرَتِكَ كَأنّكَ تَمُوتُ غدَاً.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

در دنیا ـ از نظر اقتصاد و صرفه جوئى و... ـ چنان برنامه ریزى كن مثل آن كه مى خواهى همیشه دوام داشته باشى، و نسبت به آخرت به نوعى حركت و كار كن مثل این كه فردا خواهى مُرد.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام) ص 37، بحارالأنوار: ج 44، ص 138، ح 6. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

إنَّ الدُّنْیا فى حَلالِها حِسابٌ، وَ فى حَرامِها عِقابٌ، وَفِى الشُّبَهاتِ عِتابٌ، فَأنْزِلِ الدُّنْیا بِمَنْزَلَهِ المیتَهِ، خُذْمِنْها مایَكْفیكَ.([17])

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

چیزهاى دنیا اگر حلال باشد حساب و بررسى مى شود و اگر از حرام به دست آید عذاب و عقاب دارد و اگر حلال و حرام آن معلوم نباشد سختى و ناراحتى خواهد داشت. پس باید دنیا (و موجوداتش) را همچون میته و مردارى بشناسى كه به مقدار نیاز و اضطرار از آن استفاده كنى.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام): ص 36، بحارالأنوار: ج 44، ص 138، ح 6. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

لَقَضاءُ حاجَهِ أخ لى فِى اللّهِ أحَبُّ مِنْ إعْتِكافِ شَهْر.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

هر آینه برآوردن حاجت و رفع مشكل دوست و برادرم، از یك ماه اعتكاف، در مسجد ـ و عبادت مستحبّى، نزد من ـ بهتر و محبوب تر است.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام): ص 139. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

أللُؤْمُ أنْ لا تَشْكُرَ النِّعْمَهَ.([15])

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

از علائم پستى شخص، شكر نكردن از ولى نعمت است.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام): ص 139، بحارالأنوار: ج 75، ص 105، ح 4. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

ألْمِزاحُ یَأْكُلُ الْهَیْبَهَ، وَ قَدْ أكْثَرَ مِنَ الْهَیْبَهِ الصّامِت

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

مزاح و شوخى ـ هاى زیاد و بیجا ـ شخصیّت و وقار انسان را از بین مى برد، و چه بسا افراد ساكت داراى شخصیّت و وقار عظیمى مى باشند.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام): ص 139، بحارالأنوار: ج 75، ص 113، ح 7. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

إنّما یُجْزى الْعِبادُ یَوْمَ الْقِیامَهِ عَلى قَدْرِ عُقُولِهِمْ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

همانا در روز قیامت بندگان به مقدار عقل و درك و شعورشان مجازات مى شوند.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام) : ص 209. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

مَنِ اسْتَخَفَّ بِإخوانِهِ فَسَدَتْ مُرُوَّتُهُ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

كسى كه دوستان و برادرانش را سبك شمارد و نسبت به آن ها بى اعتناء باشد، مروّت و جوانمردیش فاسد گشته است.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام) : ص 209. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

إنّ الْحِلْمَ زینَهٌ، وَالْوَفاءَ مُرُوَّهٌ، وَالْعَجَلهَ سَفَهٌ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

صبر و شكیبائى زینت شخص، وفاى به عهد علامت جوانمردى، و عجله و شتابزدگى (در كارها بدون اندیشه) دلیل بى خردى مى باشد.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام) : ص 198. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

حُسْنُ السُّؤالِ نِصْفُ الْعِلْمِ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

كسى كه عادت سؤال و حالت پرس و جو دارد مثل آن است كه نصف علم ها را فرا گرفته باشد.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام) : ص 129. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

غَسْلُ الْیَدَیْنِ قَبْلَ الطَّعامِ یُنْفِى الْفَقْرَ، وَبَعْدَهُ یُنْفِى الْهَمَّ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

شستن دست ها قبل از طعام فقر و تنگدستى را مى زداید و بعد از آن ناراحتى ها و آفات را از بین مى برد.

كلمه الإمام الحسن (علیه السلام): ص 46. به نقل از سايت انديشه قم

وَسُئِلَ عَنِ الْمُرُوَّهِ؟ فقالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

شُحُّ الرَّجُلِ عَلى دینِهِ، وَإصْلاحُهُ مالَهُ، وَقِیامُهُ بِالْحُقُوقِ.

از حضرت (علیه السلام) پیرامون مُروّت و جوانمردى سؤال شد، فرمود: جوانمرد كسى است كه در نگهدارى دین و عمل به آن تلاش نماید، در اصلاح اموال و ثروت خود همّت گمارد، و در رعایت حقوق طبقات مختلف پا بر جا باشد.

تحف العقول: ص 235، س 14، بحارالأنوار: ج 73، ص 312، ح 3. به نقل از سايت انديشه قم

و  قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

إنَّ مَنْ خَوَفَّكَ حَتّى تَبْلُغَ الاْمْنَ، خَیْرٌ مِمَّنْ یُؤْمِنْكَ حَتّى تَلْتَقِى الْخَوْفَ.

و فرمود: همانا كسى تو را ـ در برابر عیب ها و كم بودها ـ هشدار دهد تا آگاه و بیدار شوى، بهتر است از آن كسى كه فقط تو را تعریف و تمجید كند تا بر عیب هایت افزوده گردد.

إحقاق الحقّ: ج 11، ص 242، س 2. به نقل از سايت انديشه قم

وقالَ(علیه السلام): القَریبُ مَنْ قَرَّبَتْهُ الْمَوَدَّهُ وَإنْ بَعُدَ نَسَبُهُ، وَالْبَعیدُ مَنْ باعَدَتْهُ الْمَوَدَّهُ وَإنْ قَرُبُ نَسَبُهُ.

و فرمود : بهترین دوست نزدیك به انسان، آن كسى است كه در تمام حالات دلسوز و با محبّت باشد گرچه خویشاوندى نزدیكى هم نداشته باشد. و بیگانه ترین افراد كسى است كه از محبّت و دلسوزى بیگانه باشد گرچه از نزدیك ترین خویشاوندان باشد.

تحف العقول: ص 234، س 3، بحارالأنوار: ج 75، ص 106، ح 4. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

یَابْنَ آدَم! لَمْ تَزَلْ فى هَدْمِ عُمْرِكَ مُنْذُ سَقَطْتَ مِنْ بَطْنِ اُمِّكَ، فَخُذْ مِمّا فى یَدَیْكَ لِما بَیْنَ یَدَیْكَ، فَإنَّ الْمُؤْمِنَ بَتَزَوَّدُ وَ الْكافِرُ یَتَمَتَّعُ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

اى فرزند آدم از موقعى كه به دنیا آمده اى، در حال گذراندن عمرت هستى، پس از آنچه دارى براى آینده ات (قبر و قیامت) ذخیره نما، همانا كه مؤمن در حال تهیّه زاد و توشه مى باشد; ولیكن كافر در فكر لذّت و آسایش است.

نزهه الناظر و تنبیه الخاطر: ص 79، س 13، بحارالأنوار: ج 75، ص 111، ح 6. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

اَلْخَیْرُ الَذّى لا شَرَّفیهِ: ألشُّكْرُ مَعَ النِّعْمَهِ، وَالصّبْرُ عَلَى النّازِلَهِ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

آن خوبى كه شرّ و آفتى در آن نباشد شكر در مقابل نعمت ها و صبر و شكیبائى در برابر سختى ها است.

تحف العقول: ص 234، س 7، بحارالأنوار: ج 75، ص 105، ح 4. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

ما تَشاوَرَ قَوْمٌ إلاّ هُدُوا إلى رُشْدِهِمْ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

هیچ گروهى در كارهاى ـ اجتماعى، سیاسى، اقتصادى، فرهنگى و ... ـ با یكدیگر مشورت نكرده اند مگر آن كه به رشد فكرى و عملى و... رسیده اند.

تحف العقول: ص 233، أعیان الشّیعه: ج 1، ص 577، بحارالأنوار: ج 75، ص 105، ح 4. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

السِّیاسَهُ أنْ تَرْعى حُقُوقَ اللّهِ، وَحُقُوقَ الاْحْیاءِ، وَحُقُوقَ الاْمْواتِ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

ـ مفهوم و معناى ـ سیاست آن است كه حقوق خداوند و حقوق موجودات زنده و حقوق مردگان را رعایت كنى.

كلمه الإمام حسن (علیه السلام): ص 57 به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

تَرْكُ الزِّنا، وَكَنْسُ الْفِناء، وَغَسْلُ الاْناء مَجْلَبَهٌ لِلْغِناء

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

انجام ندادن زنا، جاروب و نظافت كردن راهرو و درب منزل، و شستن ظروف سبب رفاه و بى نیازى مى گردد.

كلمه الإمام حسن (علیه السلام): ص 212، بحارالأنوار: ج 73، ص 318، ح 6. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

عَنِ الْبُخْلِ؟ فَقالَ: هُوَ أنْ یَرىَ الرَّجُلُ ما أنْفَقَهُ تَلَفاً، وَما أمْسَكَهُ شَرَفاً

از امام حسن مجتبی (علیه السلام) پیرامون بُخل سؤال شد؟ در جواب فرمود: معناى آن چنین است كه انسان آنچه را به دیگرى كمك و انفاق كند فكر نماید كه از دست داده و تلف شده است و آنچه را ذخیره كرده و نگه داشته است خیال كند برایش باقى مى ماند و موجب شخصیّت و شرافت او خواهد بود.

أعیان الشّیعه: ج 1، ص 577، بحارالأنوار: ج 75، ص 113، ح 7. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

إنَّ اللّهَ لَمْ یَخْلُقْكُمْ عَبَثاً، وَلَیْسَ بِتارِكِكُمْ سُدًى، كَتَبَ آجالَكُمْ، وَقَسَّمَ بَیْنَكُمْ مَعائِشَكُمْ، لِیَعْرِفَ كُلُّ ذى لُبٍّ مَنْزِلَتَهُ، وأنَّ ماقَدَرَ لَهُ أصابَهُ، وَما صُرِفَ عَنْهُ فَلَنْ یُصیبَهُ.([ تحف العقول: ص 232، س 2، بحار الأنوار: ج 75، ص 110، ح 5.]) وَ قالَ: مَنْ عَبَدَ اللّهَ، عبَّدَ اللّهُ لَهُ كُلَّ شَىْء.([ تنبیه الخواطر، معروف به مجموعه ورّام: ص 427، بحار: ج 68، ص 184، ضمن ح 44. ])

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

خداوند شما انسان ها را بیهوده و بدون غرض نیافریده و شما را آزاد، رها نكرده است. لحظات آخر عمر هر یك معیّن و ثبت مى باشد، نیازمندى ها و روزى هركس سهمیّه بندى و تقسیم شده است تا آن كه موقعیّت و منزلت شعور و درك اشخاص شناخته گردد. و نیز فرمود: هر كسى كه خداوند را عبادت و اطاعت كند، خداى متعال همه چیزها را مطیع او گرداند.

به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

ألْعارُ أهْوَنُ مِنَ النّارِ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

سرزنش و ننگ شمردن مردم انسان را، آسان تر است از معصیت و گناهى كه موجب آتش جهنّم شود

كلمه الإمام حسن (علیه السلام): ص 138، تحف العقول: ص 234، س 6، بحارالأنوار: ج 75، ص 105، ح 4. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

بَیْنَ الْحَقِّ وَالْباطِلِ أرْبَعُ أصابِع، ما رَأَیْتَ بَعَیْنِكَ فَهُوَ الْحَقُّ وَقَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیْكَ باطِلاً كَثیراً.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

بین حقّ و باطل چهار انگشت فاصله است، آنچه كه را با چشم خود ببینى حقّ است; و آنچه را شنیدى یا آن كه برایت نقل كنند چه بسا باطل باشد.

تحف العقول: ص 229، س 5، بحارالأنوار: ج 10، ص 130، ح 1. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

هَلاكُ الْمَرْءِ فى ثَلاث: اَلْكِبْرُ، وَالْحِرْصُ، وَالْحَسَدُ; فَالْكِبْرُ هَلاكُ الدّینِ،، وَبِهِ لُعِنَ إبْلیسُ. وَالْحِرْصُ عَدُوّ النَّفْسِ، وَبِهِ خَرَجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّهِ. وَالْحَسَدُ رائِدُ السُّوءِ، وَمِنْهُ قَتَلَ قابیلُ هابیلَ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

هلاكت و نابودى دین و ایمان هر شخص در سه چیز است: تكبّر، حرص، حسد.

تكبّر سبب نابودى دین و ایمان شخص مى باشد و به وسیله تكبّر شیطان ـ با آن همه عبادت ملعون گردید.

حرص و طمع دشمن شخصیّت انسان است، همان طورى كه حضرت آدم (علیه السلام) به وسیله آن از بهشت خارج شد.

حسد سبب همه خلاف ها و زشتى ها است و به همان جهت قابیل برادر خود هابیل را به قتل رساند.

أعیان الشّیعه: ج 1، ص 577، بحارالأنوار: ج 75، ص 111، ح 6. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

مَنْ عَرَفَ اللّهَ أحَبَّهُ، وَ مَنْ عَرَفَ الدُّنْیا زَهِدَ فیها.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

هركس خدا را بشناسد، (در عمل و گفتار) او را دوست دارد و كسى كه دنیا را بشناسد آن را رها خواهد كرد.

 كلمه الإمام الحسن (علیه السلام): ص 140. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

مَنْ أكْثَرَ مُجالِسَه الْعُلَماءِ أطْلَقَ عِقالَ لِسانِهِ، وَ فَتَقَ مَراتِقَ ذِهْنِهِ، وَ سَرَّ ما وَجَدَ مِنَ الزِّیادَهِ فى نَفْسِهِ، وَكانَتْ لَهُ وَلایَهٌ لِما یَعْلَمُ، وَ إفادَهٌ لِما تَعَلَّمَ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

هر كه با علماء بسیار مجالست نماید، سخنش و بیانش در بیان حقایق آزاد و روشن خواهد شد، و ذهن و اندیشه اش باز و توسعه مى یابد و بر معلوماتش افزوده مى گردد و به سادگى مى تواند دیگران را هدایت نماید.

إحقاق الحقّ : ج 11، ص 238، س 2. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

مَنْ أدامَ الاْخْتِلافَ إلَى الْمَسْجِدِ أصابَ إحْدى ثَمان: آیَهً مُحْكَمَهً، أَخاً مُسْتَفاداً، وَعِلْماً مُسْتَطْرَفاً، وَرَحْمَهً مُنْتَظِرَهً، وَكَلِمَهً تَدُلُّهُ عَلَى الْهُدى، اَوْ تَرُدُّهُ عَنْ الرَّدى، وَتَرْكَ الذُّنُوبِ حَیاءً اَوْ خَشْیَهً

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

هركس جایگاه ـ عبادات ـ خود را در مسجد قرار دهد یكى از هشت فایده شاملش مى گردد: برهان ونشانه اى ـ براى معرفت ـ، دوست و برادرى سودمند، دانش واطلاعاتى جامع، رحمت و محبّت عمومى، سخن و مطلبى كه او را هدایت گر باشد، ـ توفیق إجبارى ـ در ترك گناه به جهت شرم از مردم و یا به جهت ترس از عقاب.

تحف العقول: ص 235، س 7، مستدرك: ج 3، ص 359، ح 3778. به نقل از سايت انديشه قم

خدا بهمون توفیق بده بعد از ماه رمضان با خونه ی خدا غریبه نشیم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

إنَّ اللّهَ جَعَلَ شَهْرَ رَمَضانَ مِضْماراً لِخَلْقِهِ، فَیَسْتَبِقُونَ فیهِ بِطاعَتِهِ إِلى مَرْضاتِهِ، فَسَبَقَ قَوْمٌ فَفَازُوا، وَقَصَّرَ آخَرُونَ فَخابُوا)

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

خداوند متعال ماه رمضان را براى بندگان خود میدان مسابقه قرار داد. پس عدّه اى در آن ماه با اطاعت و عبادت به سعادت و خوشنودى الهى از یكدیگر سبقت خواهند گرفت و گروهى از روى بى توجّهى و سهل انگارى خسارت و ضرر مى نمایند.

تحف العقول: ص 234، س 14، من لا یحضره الفقیه: ج 1، ص 511، ح 1479. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

مَنَ صَلّى، فَجَلَسَ فى مُصَلاّه إلى طُلُوعِ الشّمسِ كانَ لَهُ سَتْراً مِنَ النّارِ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

هر كه نماز ـ صبح ـ را بخواند و در جایگاه خود بنشیند تا خورشید طلوع كند، برایش پوششى از آتش خواهد بود.

وافى: ج 4، ص 1553، ح 2، تهذیب الأحكام: ج 2، ص 321، ح 166.2 به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

مَنْ قَرَءَ الْقُرْآنَ كانَتْ لَهُ دَعْوَهٌ مُجابَهٌ، إمّا مُعَجَّلهٌ وَإمّا مُؤجَلَّهٌ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

كسى كه قرآن را ـ با دقّت ـ قرائت نماید، براي او دعاي مستجابي هست. ـ اگر مصلحت باشد ـ دعایش سریع مستجاب خواهد شد ـ و اگر مصلحت نباشد ـ در آینده مستجاب مى گردد.

دعوات الرّاوندى: ص 24، ح 13، بحارالأنوار: ج 89، ص 204، ح 21.

و قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

إنّ هذَا الْقُرْآنَ فیهِ مَصابیحُ النُّورِ وَشِفاءُ الصُّدُورِ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

همانا در این قرآن چراغ هاى هدایت به سوى نور و سعادت موجود است و این قرآن شفاى دل ها و سینه ها است.

بحارالأنوار: ج 75، ص 111، ضمن ح 6.

و قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

إنَّ الْقُرْآنَ فیهِ مَصابیحُ النُّورِ، وَ شِفاءُ الصُّدُورِ، فَیَجِلْ جالَ بَصَرُهُ، وَ لْیَلْجَمُ الصِّفّهَ قَلْبِهِ، فَإنَّ التَّفْكیرَ حَیاهُ الْقَلْبِ الْبَصیرِ، كَما یَمْشی الْمُسْتَنیرُ فىِ الظُّلُماتِ بِالنُّورِ.

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

همانا در قرآن چراغ هاى روشنائى بخش; و شفا بخش دردها و گرفتارى هاى درونى وجود دارد، پس كسى كه (خود را) با قرآن جلى دهد چشمانش قوى و روشن مى گردد; وقلب و درون خویش را صفا خواهد داد، چون كه تفكّر و اندیشه (در قرآن سبب) حیات قلبِ آگاه مى باشد، همچنان كه شخص روشن دل در تاریكى ها به وسیله نور چراغ حركت مى نماید و راه مى رود.

نزهه النّاظر و تنبیه الخاطر: ص 73، ح 18، بحارالأنوار: ج 78، ص 112، س 15.

به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

لَقَدْ فارَقَكُمْ رَجُلٌ بِالاْمْسِ لَمْ یَسبِقْهُ الاْوَّلُونَ، وَ لا یُدْرِكُهُ أَلاْخِرُونَ

پس از شهادت پدرش امیرالمؤمنین علىّ (علیه السلام)، در جمع اصحاب فرمود: شخصى از میان شماها رفت كه در گذشته مانند او نیامده است، و كسى در آینده نمى تواند هم تراز او قرار گیرد.

 إحقاق الحقّ: ج 11، ص 183، س 2 و ص 185. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

وَ إنّ حُبَّنا لَیُساقِطُ الذُّنُوبَ مِنْ بَنى آدَم، كَما یُساقِطُ الرّیحُ الْوَرَقَ مِنَ الشَّجَرِ

امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود:

همانا محبّت و دوستى با ما (اهل بیت رسول اللّه(صلى الله علیه وآله) سبب ریزش گناهان ـ از نامه اعمال ـ مى شود، همان طورى كه وزش باد، برگ درختان را مى ریزد.

كلمه الإمامُ الْحَسَن (علیه السلام): 7، ص 25، بحارالأنوار: ج 44، ص 23، ح 7. به نقل از سايت انديشه قم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى عَلَیْهِ السَّلام :

وَ نَحْنُ رَیْحانَتا رَسُولِ اللّهِ، وَ سَیِّدا شَبابِ أهْلِ الْجَنّهِ، فَلَعَنَ اللّهُ مَنْ یَتَقَدَّمُ، اَوْ یُقَدِّمُ عَلَیْنا اَحَداً

امام حسن مجتبی (علیه السلام) به دنباله وصیّتش در حضور جمعى از أصحاب فرمود: و ما دو نفر ـ یعنى حضرت و برادرش امام حسین (علیهما السلام) ـ ریحانه رسول اللّه (صلى الله علیه وآله وسلم) و دو سرور جوانان اهل بهشت هستیم، پس خدا لعنت كند كسى را كه بر ما پیشقدم شود یا دیگرى را بر ما مقدّم دارد.

كلمه الإمامُ الْحَسَن (علیه السلام): 7، ص 211. به نقل از سايت انديشه قم